Tag: LRT

Posted on

LRT/MRT slapdash security worrisome

Despite President Duterte’s declaration of “State of Lawlessness” after the bombing of the night market in Davao that killed 14 and injured over 60 individuals, still the security at LRT and MRT stations are seemingly in a relaxed mode.

Earlier, when I took an LRT ride in Boni station going to Shaw, I expected a more stringent security check knowing that Metro Manila is already in a heightened alert following attacks and bombing threats. More so, tons of information in social media were already circulating warning the public to be vigilant for possible suicide bombing attacks in public and overcrowded places.

The train station which is the major transport system in Metro Manila is an excellent target should terrorist decide to cause high number of casualties.

If we are going to learn from past train station attacks for example the 2010 Moscow Metro bombings were suicide bombings carried out by two women during the morning rush hour of March 29, 2010 where at least 40 people were killed, and over 100 injured. (Wikipedia)

Also, the 2004 Madrid train bombings on the morning of 11 March 2004 – three days before Spain’s general elections. The explosions killed 192 people and injured around 2,000. (Wikipedia)

These attacks should become the working precedent of our security measures, now that we are battling faceless enemies who want to spread misery and havoc in the country. A bombing in any of our train station in the country will surely paralyze most of the business districts not to mention the number of possible casualties.

The LRT and MRT management now should increase their security capabilities, plan and design emergency response protocols in times of emergency especially bombing. I hope that the transportation department now take the preventive stance rather than the old and usual post facto interventions.

Let’s elevate our measures by being more intelligent than our enemies. It is through with adequate preparation that we would be able to protect the general welfare and safety of the public.

Don’t wait for an attack to occur before acting on the threat. Now that change has come, it’s time also to change our approach. We cannot afford seeing a burning train, during rush hour with roads blocked by traffic and dead, charred, dismembered bodies on the street.

#Mutya

Photo credit: http://blog.vroomvroomvroom.com/

Posted on

Mag-BLOG like Judy

Uupo siya sa harap ng computer, tapos maririnig ko na lang ang kumakaripas niyang mga daliri. Mabilis ang pagtype niya ng mga salita. Tanging paglunok lang ng laway ang kanyang pahinga. Tatayo siya, tapos pupunta sa water dispenser at iinom ng malamig na tubig. Susulat ulit. Lulunok ng laway. Iuunat ang hita. Tatayo. Water dispenser. Inom ng malamig na tubig.

“Kung blogger ka, hindi ka napapagod.”, iyan ang sabi ni Ate Judy sa akin.

Tuwing break niya sa trabaho ay nagsusulat ito ng mga bagong blog. Noong nakaraang taon ay sumikat ang blog niya na “Date a girl who rides the MRT.” Ito ay nalathala sa mga malalaking network. Ito ay isang rebolusyon para kalampagin ang inutil na sistema ng MRT/LRT sa kalahkang Maynila.

Nakikita ko kay Ate Judy si Jose Rizal, bagamat mahinhin ito sa paggalaw, ngunit ang talas at gilas ng mga salita ay kayang impluwensiyahan ang mga tao. Hindi bala kundi labanan ng tinta.

Si Judy Santiago ay isa lamang sa mga blogger na walang pagod sa pagbabahagi ng kanilang mga saluobin sa mga isyu na hinaharap ng lipunan. Tinatayang may 25,000 bloggers sa Pilipinas.

Pero bakit hindi natin sila marinig?

Bukod sa mahina at mahal na internet koneksyon, ay walang opportunidad para mapabuti ng mga bloggers ang kanilang mga angking kakayahan. Naiipit sila sa mga malalaki at nag-uunpugang mga websites at blogs na nagbebenta ng sabon at kung ano-ano pa. Walang batas o regulasyon din na nagpapakilala sa kanila bilang mga importanteng myembro ng lipunan na may maitutulong sana lalong-lalo na sa larangan ng komunikasyon. Hindi naman siguro masakit kung merong Blog consciousness month, o blogging act of the Philippines.

Kung magagamit ng maayos ang blogging sa Pilipinas ay malaki ang maitutulong nito para maabot ng ating bansa ang mga magagandang hangarin nito. Sa pamamagitan ng blog ay maihahatid natin ang mga makabuluhang mga isyu. Maipapakita natin ang ating demokrasya sa pamamagitan ng blogging.

Ngunit walang magagawa ang mga kagaya ni Judy sa ngayon.

Ipapagpatuloy niya pa din ang pagbabantay sa mga nangyayari sa Maynila. Isusulat niya pa din kung paano malugmok at mahipuan ang mga babae sa MRT at kung paano nawawala ang moral at galang ng mga kabataan tuwing nag-aagawan ng masasakyan pauwi.  Dahil kung ititigil niya ito, tuluyan ng lulutang ang kasinungalingan at panlilinlang, hihina nang hihina ang boses ng mga karaniwang tao.