A letter to those who ridiculed Davao after the bombing.

Dear my fellow Filipinos,

Being Filipino knows no political color, it knows no boundary, it shouldn’t hold any grudge or propagates preconceived prejudicial thoughts; more so if our fellow Filipino were caught between a catastrophic and not to say demonic act such as bombing. The bombing, I can understand but the ideology and the rancid thinking of some of our countrymen are more destructive and injurious than the bomb that exploded in Davao last Friday.

When our countrymen die, he or she carries with him a piece of our nation, and a piece of you. A part of aspiration and history are rubbed from us forever. We lose a kin, a member of our big family, who like us, hopes and dreams for a unified and peaceful nation.

How can we laugh at them? How can we judge them instead of giving our purest sympathy to the living and our prayers to the dead? No true Filipino will be jubilant while seeing his or her countrymen being bodily dismembered because of the sadistic bomb.

It is not only that the bomb separated the living and the dead in Davao but horribly it divided us into many pieces. There are some who speculates that the incident was staged, there are some who believe that there is a big plan to overtake the government and there are funny conspiracy saying that it was the government who planned the bombing.

I too, don’t know the truth. Finding the truth should only be secondary, and caring should be the priority. The truth will always come out and soon to unveil itself. But the suffering and the abused deserve a n immediate attention.

My dear countrymen, we survived super typhoons and many deadly catastrophe in history, we made it because we placed our faith into our neighbours, friends and even enemies. During these difficult times, we should try to open our hearts, adopt a positive and constructive thinking and extend our arms to those who need us.

When Paris was bombed, we immediately posted “PrayforParis” but when our country was terrorized we chose to swallow our condolences.

Maybe this is now the new characteristic of being a FILIPINO. Seeing and experiencing kindness and compassion are as fugacious as the snitch in Quidditch and genuine Filipino now is evanescent like the shooting star in our dark and vast skies.

-Mutya

 

Paano makakuha ng True Love sa Pasig Mega Market

May nagtext, sabi niya bakit hindi ka na nagsusulat sa brightgays. I told him, “I don’t have any inspiration to write.

Medyo napatagal ang reply niya.

“Open your FB messenger.”, reply niya.

Binuksan ko naman ito at yun, lumabas ang picture niya.

Nakita ko ang Saturn, Uranus, Neptune at Pluto. Pumasok ulit ang kapangyarihan sa aking katawan. Kaya ito na susulat na ako ulit para sa mga tagasubaybay ng Brightgays.

Kahit favourite ko yung eleksyon at mga anik-anik sa politika, I will put this on the sidelines for now. This week we will explore the mysteries of the Pasig Market and how will you find meaning and love on it. Hali ka, tuklasin natin ang Pasig Palengke, ang isa sa pinakamalaking public market sa Maynila.

Ang aking  araw ay hindi kompleto kung hindi ako makakadaan sa Pasig Palengke. Ito ay compulsory para makadating sa bahay. Bagamat naiinis minsan dahil sa masangsang nitong amoy ay may mga araw ding nasisiyahan ako.

Sino-sino ang makikita sa Pasig Palengke?

Mga bruskong lalaki sa Meat Section:

Pagpasok mo sa Palengke ay makikita mo ang nagbebenta ng karne.  Kung gusto mong makakita ng mga macho at naghuhubaran na mga kalalakihan ay ito ang section na para sa inyo. Pero walang nakabra dito. Usually, ang men to women ratio sa meat section ay 9:1. Ito ay nagpapakita lang na kung karne ang pinag-uusapan unang-una ang mga lalaki. Katulad ng pag-ibig, mag-ingat ka, dahil minsan akala mo sariwa ang karne yun pala ay double dead na, sawi, naghihintay lang ng may bibili, mura, at nakakamatay. Pero huwag kang magkamali dahil matalim ang kutsilyo ng mga lalaki sa meat section. Makamandag sila.

Mga maiingat na kamay ng mga lalaki sa vegetable section:

Dito mo makikita ang mga lalaking nagbebenta ng samot saring mga gulay. Patok na patok dito ang talong, upo, sitaw at iba pa. Kung laki at haba ang batayan mo sa pag-ibig, dito ka sa vegetable section. Sabihin mo ang laki at haba na gusto mo at ibibigay nila. Napapasaya ka ba sa haba at laki ng isang pag-iibigan? Ang mga lalaki dito ay mahinhin, ang mga kamay ay maingat dahil ayaw nilang masugatan ang mga dahon at gulay. Minsan may kamahalan lang ang mga gulay nila.

Mga matatamis na ngiti ng mga lalaki sa fruit Section:

O, ngayon, kung wala pa din kayong napupusuan ay punta na tayo sa fruit section. Ito ang isa sa mga malini sa section sa pasig. Dito yata maraming mga lalaki na nakapormada, nakapaligo at mababango. Makikilala mo sila kung nakangiti sila paparating ka pa lang. Sasabihan ka na matamis ang pag-ibig nila yun pala hilaw pa. May iba naman na sasabihan ka na special ang prutas yun pala galing lang sa bakuran lang nila. Matatamis magsalita ang mga nasa Fruit section kaya pisilin niyong mabuti at maging mabusisi sa pagpili ng mga prutas. Tandaan baka artificial ang ginamit na pampahinog dito.

Iyan ang tatlo sa mga lalaki na nakilala ko sa Pasig Mega Market. May mga myembro naman ng minority block sila ang :

mga nagtitinda ng buko juice na nagpapakitang gilas sa pagbalat ng buko, pero minsan mas maraming tubig gripo Vs tubig galing sa buko,

ang mga lalaki na nagtitinda ng damit pambabae, kahit hindi bagay at maganda sa iyo ay ipipilit talaga,

ang lalaki na nagbebenta ng bigas, maraming brand, may sticky, clingy rice, meron namang mumurahin na tumitigas habang tumatagal, may black rice, may mabangong rice,

may mga lalaki ding nagbebenta ng halo-halo na pati pawis niya ay nagiging sahog na sa paninda,

at may mga lalaki na nagbebenta ng plastic kahit pinagbabawal na.

Ngayon, ipinakita ko sa inyo ang Pasig Mega Market sa ibang perspektibo. Oo, mabaho ito pero ito ang katotohanan, ang mundo at buhay ng tao ay hindi mabango sa lahat ng panahon. We have our own taste kung ano ang nakakahiligan mong kainin.

Karne ba? Gulay? Prutas? Buko Juice? Platic?

(This article is part of Mutya Perspective- using new lenses to ordinary things and events.)